Samengevat
8.8Eindcijfer
Sfeer9
Eten9
Bediening8
Prijs-kwaliteit9

Onlangs fietsten we twee minuten de binnenstad uit voor De Grote Frederik, om hier een koningsmaal te eten. Een kleine omweg bleek voor herhaling vatbaar, want ook De Markies in de Oranjebuurt is de paar extra trappen op de pedalen meer dan waard.

Sfeer

De Markies wisselt om de zoveel jaar van eigenaar, maar geen van allen gooide het roer rigoureus om. Het is een eetcafé in een woonwijk, en de ongedwongen ambiance en huiskamersfeer blijft intact. De Markies heeft het qua locatie getroffen, want het hoekpand biedt ruimte voor een uitgebreid terras op de stoep, omgeven door bomen en een klein uitzicht op het Noorderplantsoen. Als de zonnestralen ons verlaten keren we terug de knusse huiskamer in, inclusief behang met bordenpatroon. Zoals oma het had, maar dan modern.

Eten

Vandaag heeft De Markies een nieuwe kaart. Normaliter zijn er ook dag- of weekspecials, maar de chefs zijn een beetje zenuwachtig door het uitproberen van de nieuwe opties, dus vandaag even geen extraatjes. Geen probleem: er is alsnog keuze zat, en de favoriete gerechten van de vorige menukaart zijn gebleven. We krijgen een amuse van vis. Zelfs mijn tafelgenoot, absoluut vies van vis, eet het op.

We vieren een verjaardag en besluiten voor vier gangen te gaan. De Markies heeft standaardprijzen: 3 gangen voor €29,50 en 4 voor €34,50. Daarvoor mag je à la carte kiezen, maar de duurdere producten hebben een meerprijs. Ik neem als voorgerecht envelopjes van bieten en geitenkaas en mijn tafelgenoot een carpaccio. Het is een lekker licht begin van een groot diner en ik ben direct enthousiast, maar als alle gangen achter de kiezen zijn blijkt de bietensalade nog het minst interessante gerecht. Dat lag echter meer aan de opvolgers, die zo creatief waren dat een bietensalade in vergelijking een wat slaperige combi is.

De tussengerechten: een cappuccino van doperwten met forel en een veertien uur gegaarde lamsnek. Ik had geen idee wat te verwachten bij een doperwtencappuccino. Het blijkt een schuimige, lauwe soep te zijn, en dat smaakt vele malen beter dan het klinkt. De soep is door de forel heerlijk funky vissig geworden, en de doperwten verlichten die smaak. Erbij worden, net als bij het voorgerecht, verse broodjes met goede boter geserveerd. Mijn tafelgenoot vindt de lamsnek zo geslaagd dat hij dat walgelijke ik-geniet-gebaar maakt waarbij je je duim en wijsvinger kust.

En dan de hoofdact: een rosé gebakken lamscarré met niçoise-garnituur en tijmsaus en scholfilet met een ragout van gamba’s, venkel en steranijs. Bij het uitschrijven begint het watertanden alweer. Mijn tafelgenoot krijgt een ruimte portie van twee stukken goed gegaarde lam, en als die ragout van gamba’s in een kannetje was gebracht had ik hem leeggedronken.

We zitten vol, maar niet vol genoeg om het nagerecht over te slaan. Helemaal omdat we benieuwd zijn naar Milans chocoladetaart, een favoriet van de vorige kaart die daarom in de herhaling mag. We begrijpen waarom. Een smeuïge taart, vergezelt door chocoladeschotsen, mousse en verfrissend ijs. Erbij een rood dessertwijntje. Mijn tafelgenoot merkt op dat hij in tijden niet zo lekker heeft gegeten. Ik sluit met hierbij aan.

Bediening

De eigenaar van De Markies loopt in het restaurant rond en valt onder de categorie ‘gangmaker’. Hij maakt opgewekt praatjes met de aanwezigen en geeft wijn- en spijstips. Het heeft een positief effect op de bedieningsmedewerkers, die goedgeluimd zijn. Ook maken we kennis met Milan de chocolademan, die uit de keuken wordt gehaald omdat we volgens de eigenaar moeten weten wie de maker van die favoriete taart is. Bij een bezoek aan De Markies waan je je in de woonkamer van een ideale gastheer. Wel heeft de gastheer zijn woonkamer uitgebreid met een extra ruimte waarvan een paar tafeltjes deels achter een schot zitten. Er mag iets vaker gekeken worden of de minder in het zicht zittende gasten nog voorzien zijn.

Kans op een tweede bezoek

In mijn geval op een tiende, want dit is slechts een samenvatting van mijn meest recente bezoek. Ik maakte jaren geleden kennis met De Markies. Om een zilveren huwelijk te vieren graaiden wij aldaar in grote borden gamba’s en verorberden dikke brownies met vanille-ijs. Aan het eind van de zit hadden we het gevoel dat we minder makkelijk in de auto pasten. Toen wist ik al: hier gaan ze me vaker zien. Een paar dagen na dit bezoek wierp ik nog eens een blik op de bon: er stonden twee frisjes en een kop koffie op die we niet hebben genuttigd. Schoonheidsfoutje van De Markies. In dat geval heb ik een gigantische fooi achtergelaten. Interesseerde me niks, het was het waard.

 

praktische info

Koninginnelaan 45
www.markies.nu
Prijs driegangenmenu: €29,50