Rondom het Harmoniecomplex in de Oude Kijk in ’t Jatstraat zou je bijna verdwalen in de zee van vrolijke nieuwe lunch- en koffietenten. Word je net zo blij van het eten? Wij troffen een lege terrasplek bij No. 25 en grepen onze kans om dat uit te testen.

Sfeer

Zo stabiel als de tafels en stoelen binnen staan, zo wankel is het terras. Een uitnodigend ‘reclamebord’ waarop staat dat No. 25 zeven dagen per week verse salades maakt dreigt bij een goede windstoot om te vallen en anders wel omver gelopen te worden door een rits onoplettende studenten. De lunchtenten in de Oude Kijk hebben niet echt veel buitenruimte, maar No.25 – dat ook een vestiging aan de Rademarkt heeft – maakt er het beste van. Wij nemen plaats aan een klein gammel tafeltje met gammele stoeltjes, maar als je je balans eenmaal hebt gevonden kun je heerlijk voorbijgangers spotten. Binnen is het sfeervol en kleurrijk zonder overdadig te zijn, en staan de versgebakken brownies af te koelen terwijl de smoothiepers overuren draait. Zelfs het toilet heeft met zijn drankfles-als-zeeppomp een zekere charme.

Eten

No. 25 heeft het soort menukaart waar deze recensent een voorstander van is. Geen ellenlange opsomming, en toch is het lastig kiezen door het veelbelovende aanbod. Voor de vegetariër zijn er daadwerkelijk interessante opties, in plaats van de eeuwige drie-eenheid caprese, geitenkaas/honing en oude kaas/tapenade. Ik laat mijn oog vallen op een luxe bruine bol met op versnipperde whiskeyvaten gerookte zalm, plus een Heavvy Hazelnuts-smoothie. Mijn tafelgenoot kiest de avocado-chickensandwich en een Efes-biertje (pluspunt, want een lastig verkrijgbaar biermerk in Groningen).

De smoothie is, en ik overdrijf niet, zo lekker dat ik er emmers van zou kunnen drinken. Alle smaken die op de kaart worden beloofd zijn aanwezig: mango, sinaasappel, banaan, dadels en hazelnoot. Een verrukkelijke vitamineboost. De rijkbelegde zalmbol is al even zalig: perfect gegaarde flaky zalm, verse rauwkost en een dun laagje crème fraîche. Het enige minpuntje dat ik kan bedenken is dat de Jack Daniel’s-vaten erg leeg moeten zijn geweest, want van een whisky-smaak is geen sprake. Maar ach, of dat een toegevoegde waarde had gehad?

Mijn tafelgenoot moet ook zijn best doen om kritisch te zijn. Het broodje is lekker knapperig, de kip is goed gaar en de huisgemaakt mayonaise niet te vettig. De avocado proef je, maar voor een avocado-chickensandwich ligt de verhouding net iets te veel in het voordeel van de kip. Daarnaast komt hij er wat bekaaid vanaf met slechts twee boterhammen, terwijl ik naast hem een flink bord zalm met brood aan het opmaken ben.

Bediening

Het is altijd een vraagstuk als je op het terras plaatsneemt: zal de bediening doorhebben dat je er bent of zul je langzamerhand in de vergetelheid raken, waardoor je maar besluit af te rekenen terwijl je nog wel een afzakkertje had gelust? Bij No. 25 is de bediening alert en steken ze regelmatig hun neus naar buiten om te kijken of we nog iets nodig hebben. Ook geeft de ober ons wat extra tijd om een keuze te maken uit het menu, maar hij blijft ook niet te lang weg. Klasse.

Kans op een tweede bezoek

Heel groot, want wat is er om niet leuk te vinden? Ik hou niet zo van hipsterlocaties, maar het moet gezegd, de hipster weet van fatsoenlijk eten. No. 25 heeft een hipsterwaardige menukaart, maar geen hipstersfeer. En daarom kun je er zonder angst terugkeren, de volgende keer met een emmertje in de hand voor een paar liter Heavvy Hazelnuts.