Nu Tom Dumoulin de Giro d'Italia heeft gewonnen, is half Nederland opeens fan van het wielrennen. En van de koers kijken word je hongerig, dus komt het goed uit dat wij onlangs al even de lunch uitprobeerden bij wielercafé Spaak in de Oude Boteringestraat.

Sfeer

Spaak is verdeeld in meerdere niveaus en dat levert een speels interieur op. Het voorste deel, licht en ruimtelijk, is ingericht met een toonbank, een barretje voor het raam en een aantal tafeltjes. Een trap omlaag voert naar de fietsenmaker, een paar treden omhoog en je bevindt je in de loungehoek met tv, waar natuurlijk de koers op te zien is. En daal je aan de andere kant weer af, dan staat daar nog een stamtafel. De stijl van Spaak is te omschrijven als hipster central: onafgewerkte bakstenen muur, steigerhouten tafels met schoolstoeltjes, krijtbord op de muur. De zaak zit in een oud pandje en dat is nog te zien aan de vloer met visgraatparket en het plafond dat versierd is met ornamenten. Ter aankleding hangen er zwart-witfoto’s van wielerkoersen en – tijdens ons bezoek althans, middenin de Giro – veel roze truien.

Eten

Spaak is voor de lunchkaart een samenwerking aangegaan met Hello Sandwich, de broodjeszaak die voorheen aan de Carolieweg huisde en nu dus vanuit het wielercafé opereert. Eigenlijk verwacht je hier misschien grote borden pasta op het menu – het favoriete maal van de wielrenner, immers – maar nee. Wel kunnen we kiezen uit drie salades, twee soorten tosti’s en soep en de club sandwiches waar Hello Sandwich zijn naam aan dankt. Tja, en dan is er natuurlijk maar één optie: tafelgenoot en ik bestellen allebei een club voor 6 euro. Zij de ‘Veggie G’, ik de bacon & egg.

Club sandwiches worden doorgaans gemaakt met brood dat licht geroosterd is, zodat de mayonaise er minder snel intrekt en de sneetjes niet klef worden. Bij deze versie is het brood ongetoast, maar dat vinden we eigenlijk wel zo smakelijk. Het helpt dat de sandwich onmiddellijk na bereiding op tafel komt: het brood – vers, zacht en luchtig – heeft niet eens de kans om zompig te worden.

Tafelgenoot is voor de gezonde optie gegaan, belegd met kaas, gekookt ei, tomaat, komkommer en sla. Op die van mij zit eiersalade, plus extra gekookt ei en een paar stevige plakken bacon. Beide broodjes zijn goed gevuld en gul besmeerd met mayo. Fijn, vindt tafelgenoot, want anders wordt zo’n sandwich al gauw droog. Het maakt het alleen wel lastig om zo’n enorme toren beschaafd op te eten, want we moeten met de handen eten en dan komen mayo en vulling al snel tussen het brood uit. En dan is het bordje ook nog eens aan de kleine kant voor een dubbele sandwich, dus het is opletten dat we niets op tafel of onszelf morsen. Voor lekker eten moet je een beetje moeite doen, zullen we maar zeggen.

Bediening

De service is vriendelijk, maar niet opvallend. We krijgen regelmatig aandacht, het eten wordt vlot gebracht: zoals het hoort.

Kans op een tweede bezoek

Hoewel ik de trotse bezitter ben van drie fietsen – stadsfiets, reservewrak, toerfiets – heb ik weinig met wielrennen. Sorry, Tom. Maar ook dan is Spaak een prettige, relaxte plek om te zitten voor een hapje en een drankje. En ben jij wel een fietsfanaat, dan zit je hier helemaal goed: je kunt je fiets laten finetunen in de kelder terwijl jij een verdieping hoger de koers op tv volgt met een bordje eten voor je neus.