Dineren onder een vijgenboom terwijl aapjes over je hoofd slingeren en een giraffe zijn neus door het gebladerte steekt… Toegegeven, deze fantasie is wat al te exotisch voor Groningen, maar de volgende restaurants hebben tuinen die het vakantiegevoel behoorlijk kunnen aanwakkeren.

De Stadstuin

Het verschil tussen het in- en exterieur van De Stadstuin kan bijna niet groter zijn. Barok voert binnen de boventoon, met knalpaarse en knalroze stoelen die zo foeilelijk zijn dat het leuk is. Omdat De Stadstuin aan de stoep ligt en hierdoor geen terras voor de deur mag zetten, kan de onoplettende voorbijganger zich afvragen waarom het restaurant zo heet. Een krijtbord verwijst echter naar een ruime tuin met plek voor tientallen zonaanbidders.

Boccaccio

Waar De Stadstuin vrij strak is met her en der planten en hierdoor nog het meest op een Nederlandse tuin lijkt, waan je je bij het Toscaanse restaurant Boccaccio even in de Mediterrane wereld. Dit is een prestatie op zich, gezien de ligging in de niet altijd even gezellige Steentilstraat. Goede olijven en sprankelende prosecco, terwijl je wordt omgeven door bloemen. Na afloop stap je weer in de straat van wiet en vage sekszaken en lijkt het net alsof het voorbije bezoek een droom was.

‘t Feithhuis

‘t Feithhuis is vrijwel de hele dag open, waardoor je van lunch tot uitgebreid diner in de tuin kunt zitten. Ook leuk: een high tea in de tuin, veel Engelser kan het niet. Voor wie wat meer van de Stadse sferen wil opsnuiven is er ook een terras aan de straatkant.

Cantina Mexicana

De Mexicaanse vreetschuur waar het eten stiekem fantastisch is (kaas, guacamole, rijst, bonen, margarita’s, altijd goed). Cantina wint niet de medaille voor mooiste tuin, maar komt erg ver qua sfeer. Het vrolijke rumoer wat je altijd binnen ervaart is buiten evengoed aanwezig. Combineer dit met warm weer, koude drankjes en Groningse torens die boven het terras uit piepen, en je avond is goed. De guacamole maakt het af.

El Txoko

Omdat je het weer in Nederland nooit helemaal moet vertrouwen: bij El Txoko kun je schuilen in de binnentuin. Geen zacht briesje en geen vrolijke tjilpende vogeltjes, maar ook geen situatie waarbij je hard moet rennen als de hemel losbreekt na een broeierige middag en je zojuist gebrachte hoofdgerecht wordt natgeregend.